10 Februari 1992. Vanaf Schiphol vlieg ik via Helsinki naar St Petersburg waar ik in een grimmige sfeer ongeveer 3 uur moet wachten op mijn vliegtuig naar Novosibirsk, Siberië Rusland. Om de tijd te doden koop ik een kopje oploskoffie voor 1 US $$.

Aankomst
In een joekel van een Aeroflot vliegtuig zit ik als enige westerling met ongeveer 300 passagiers. Oude vergeelde vloerbedekking, honden die naast bun bazen op de grond liggen en oude dames als stewardessen die me tijdens de ongeveer 4 uur durende vlucht slechts een kopje thee aan bieden. In Novosibirsk is het koud, echt koud, -30 graden. Het is ongeveer 3 uur s’ nachts als we aankomen. Ik heb slechts een dikke jas en een paar tassen, geen muts en geen handschoenen; een echte westerling die het o-zo koud heeft. Mijn welkomstcomité lacht. Mijn vriend, wereld kampioen- en recordhouder Sergei Akhapov schudt mijn hand. Samen mijn zijn coach Yuri Karazaev hebben ze me uitgenodigd om een tijdje met hun te trainen, aan mijn techniek te sleutelen en ideeën uit te wisselen.

De training
De volgende dag; mijn eerste training. Binnenbad 50 meter; 10 banen slechts 8 vinzwemmers, 4 heren en 4 dames en ik, 2 in een baan; meer niet. Wat een luxe!4 x 400 met de monovin is de warming up. In Nederland houd ik het slechts 600-800 meter met de monovin uit alvorens ik de vin uit doe vanwege de pijn in mijn voeten. Ben benieuwd wat me te wachten staat. Ik ben nerveus maar tegelijkertijd erg blij hier te zijn. Ik houd van reizen, uitdagingen, vrienden en vooral training, mijn favoriete sport, vinzwemmen. Na 2 x 400 met slechts een klein beetje rust, roep ik de coach. “mag ik mijn vin uit doen” Ik heb me goed gehouden dacht ik, 800 meter. Normaal voor mijn doen. Mijn voeten doen pijn, geen bloedcirculatie, net als te kleine schoenen naar een stevige wandeling. De coach vraagt waarom en ik leg hem uit dat mijn voeten pijn doen.“Dat is jou probleem” schreeuwt hij mij toe in gebroken Engels. “ik zei 4 x 400 meter, je hebt al lang genoeg gerust, GO GO GO” schreeuwt hij. Ik vertrek…Na 4 x 400 meter met de monovin tik ik aan. Mijn voeten spierwit, pijnlijk en rauw. Het huilen staat me nader dan het lachen. Hoe ik dit heb gedaan; ik weet het niet meer.De coach lacht, de andere vinzwemmers lachen. “Welcome in Siberia”, wordt me toegejuicht

Very bad...
Na een maand in Siberië wordt me veel duidelijk betreffende trainen, techniek mentaliteit en alles wat ik wil weten over vinzwemmen. Er is ontzettend veel aan mijn techniek gesleuteld. Af en toe werd me toegesnauwd dat mijn techniek ‘terrible’ is; BAD, VERY VERY BAD. Aldus mijn trainer. De volgende training terug naar af tot dat het goed is. Ik leer vele nieuwe oefeningen, nieuwe begrippen en een hele nieuw kijk op de kleine wereld die vinzwemmen heet.

Kampioenen
In mijn tijd in sneeuw en ijs, brood en thuis gemaakte wodka en veel trainen ben ik omringd door wereld en europese kampioenen. Wereld and europese recordhouders en vinzwemmers die sneller zijn dan de meeste vinzwemmers in de wereld. Gezien het feit dat de Wereld Federatie slechts 2 zwemmers per land per afstand toelaat zullen deze vinzwemmers nooit een naam in de vinzwemwereld krijgen. Bij mij wel. Ik heb in hun bad, hun stad en land getraind, gegeten en gedronken en heb alles achter gelaten als vriend.In de gesprekken die we hadden ging het over trainen, vinnen of geen vinnen en uiteindelijk goede resultaten. Waar wij in Nederland spraken over een persoonlijke record of op een goede dag over een Nederlands record, werd daar gesproken over wereldrecords en hoeveel medailles er tijdens de laatste WK werd gewonnen. Die lagen in een doosje ergens in een kast. Als een vin brak ging de trainer gedurende de training naar de kelder van het zwembadcomplex en kwam gedurende, of kort na de training terug met een andere monovin. Just like that.Elke training 2 keer per dag 2 uur in het water, behalve woensdag en zaterdag. Slechts 1 keer gevolgd door sauna en massage. Zondag rustdag. Af en toe in de gym voor power training en af en toe zaalvoetbal voor de variatie.De gemiddelde trainingen waren 6 km, soms meer soms minder. Maar altijd een lange warming up. Tussen de trainingen eten rusten, video kijken of monovinnen maken.

Wijze les
Het is nu meer dan 10 jaar geleden dat ik Nederland verliet en meer dan 13 jaar dat ik in Rusland ben geweest. Ik denk veel terug aan mijn tijd in Rusland en praat daarover met mijn zwemmers en vinzwemmers. Ik probeer mijn zwemmers en vinzwemmers duidelijk te maken wat nodig is om een doel te bereiken. Ik vertel mijn zwemmers en vinzwemmers dat ik heb geleerd dat resultaten niet te koop zijn met het aanschaffen van een grote en soms veel te dure monovin. Mijn kijk is nu dat succes is een menu van de juiste dingen op de juiste plaats met de juiste mensen en de juiste tijd. Het begint bij de sporter. Jij de vinzwemmer.

Voor mezelf heb ik in Rusland geleerd dat je om te winnen pijn moet kunnen lijden. Mijn advies: Je training begint gisteren.

Waar gebeurd, Henk