Het is inmiddels een jaar of twee terug dat ik op een ochtend redelijk
brutaal in de ogen werd gekeken door een blonde zwemmer die me al vaak geïmponeerd
had met de enorme snelheden en afstanden die hij juist onder water aflegde
met behulp van een paar oude vinnen die hij uit de opslag van het zwembad
tijdelijk leende. "Train je mee?" was zijn onomwonden vraag. door: Wim van Ernich
Sporten
Ik sport al jaren en vooral het lopen heeft me al meer dan twintig jaar in zijn greep. Heerlijk, op de tijden dat je wilt en kunt met of zonder vrienden naar buiten. Een jaar of twaalf terug bleek dat een zeer goede vriend in de ochtend ging zwemmen in het Ir. Ottenbad te Eindhoven, een plaats waar ik in die tijd ook werkte. Prachtig, we kennen elkaar vanaf de kleuterschool en zagen elkander nu vaak twee keer per week. In de daarop volgende jaren hebben we ons verschillende zwemslagen eigen gemaakt en lukte het in een heel redelijk tempo allerlei combinaties te zwemmen. Maar ja, aan alles komt een einde, ik veranderde van baan en hij zat ook steeds vaker ver van huis. Het zwemmen liet me echter niet meer los. Een zoektocht naar een geschikt zwembad leverde een lekker 25 meterbad op dat vooral uitblonk door de prettige sfeer die het zwembad en het personeel uitademde.
Vinzwemtrainingen
Zo stond ik halverwege mijn training die bewuste ochtend te kijken naar het imponerende tempo en werd ik verast door zijn vraag. Zonder enige twijfel luidde mijn antwoord natuurlijk "ja". Een uitdaging laten liggen is niet bepaald mijn sterkste zijde, en bij deze was er absoluut maar een antwoord mogelijk. Zonder te weten wat het was en waarover het ging werd ik verleid tot mijn eerste vinzwemtrainingen. Jongens wat was dat lekker, mijn zwemvliezen van meer dan twintig jaar oud konden plotseling weer dienst doen. Onder water zwemmen was al heel leuk, maar op deze manier werd het nog veel
spannender.
Met lange rustige slagen als een meerman over de betegelde bodem glijden
gaf een heerlijke sensatie. Hetzelfde spel als voorheen was opnieuw gestart,
nieuwe slagen leren, grenzen verleggen waarbij ik het voor onmogelijk had
gehouden dat ook ik 50 meter onder water af zou gaan leggen. Het lidmaatschap
van de vinzwemvereniging was de volgende stap waarbij de aanschaf van een
monovin niet langer op zich kon laten wachten. Er zit slechts een "maar"
aan mijn succesverhaal. Je hebt een zwembad nodig en tijd. Helaas slokt
mijn werk als zelfstandig baasje in de organisatie-advieswereld veel tijd
op. Vaak buiten de deur op veel verschillende locaties met regelmatig overnachtingen.
Tja en wat denk je, is dan de ultieme beloning na een drukke dag en korte
nachtrust. Snel met je monovin in alle vroegte het zwembad in waar je soms
de lach van de schoonmakers rond hun lippen ziet spelen. Een lach die na
een heerlijke demonstratie altijd overgaat in een respectvolle glimlach.
Zo was het bij mij ook, wat een prachtige sport die door velen nog niet op waarde wordt geschat.
Nog bedankt voor je vraag zwemmaatje!!